Enkele weken geleden hadden we een hele leuke klik tussen de gasten. Het klikte zo goed dat er onderling een bbq werd georganiseerd. Alle huisjes/tenten en wij deden mee en het was erg gezellig. In totaal met 27 personen. Iedereen nam wat mee en zodoende was er meer dan genoeg van alles.. Het ging door tot in de late uurtjes…..Bij deze iedereen nog bedankt voor de gezelligheid!

De kinderen gingen touwtrekken.

Allemaal op de trampo!

Tot in de late uurtjes…

Een week of 2 geleden was er in de bergen in het plaatsje Cauterets een heuse autorace. Het was een bijzondere omgeving om een autorace mee te maken zo midden in de bergen. Er waren veel  haarspelt bochten. Vooral Daan vond het erg leuk, Bodill vond het wel heel veel lawaai maken.

Een mooie waterval.

Een deel van de start.

We wachten tot de race begint.

Wat een lawaai, je moest echt wel je oren dicht houden….

2 weken geleden hebben we een dagtocht naar Spanje gemaakt naar het Embalse de Mediano. Een prachtig stuwmeer in een bijzonder mooie omgeving. Via een route binnendoor over de col d' Aspin ( bekend van de Tour) en daarna via de Tunnel van Bielsa naar Spanje gereden. Eerst nog een mooie picknick plaats gezocht aan een riviertje om een broodje te eten. Daarna via de plaats Ainsa naar het meer toe gereden. We zagen het meer al van ver liggen maar een afslag er naar toe was wel even zoeken. Het was net of ze het bezoek daarna toe niet willen stimuleren, het was daar ook bijzonder rustig voor zo'n pracht plek in het hoogseizoen. Het kerkje wat nu te zien is op de foto is soms zo ver onder water dat alleen het bovenste gedeelte nog maar in zicht is. Het zijn veel foto's maar het was moeilijk kiezen uit de 150 foto's die ik gemaakt had….

De weg net voor de grens.

In de rij voor de tunnel van Bielsa.

Onze picknick plek aan de rivier in Spanje.

Mooie vergezichten van de Spaanse pyreneexebn.

Het meer in zicht.

Een groot deel droog.

Modder voeten..

Het kerkje van het ondergelopen dorp.

Een mooi zwemplekje.

Het water was zeker 25 graden…

En ik was ook mee!!!

Samen fikkie steken!

Het is alweer even geleden maar Bodill heeft op de Equestria? ?van Tarbes 5 dagen lang opgetreden met haar Paardrijschool. Ze traden 2 keer per dag op en Bodill had de tijd van haar leven. Ze was daar van s'morgen 10:00 en wilde het liefst zo laat mogelijk worden opgehaald. Ze at daar samen met haar groepje in een restaurantje tussen de middag. De manege had er ook pony's staan voor de bezoekers, die konden dan voor x802,- per kind een rondje op de pony's maken. Bodill mocht daar dan naast lopen en de kaartjes innen en dat vond ze erg leuk. Volgend jaar wil ze weer meedoen….

 Dit is Mirabelle,  Bodill haar pony  tijdens de optredens.

Cowgirl Bodill…

Naar het optreden toe rijden met de groep.

Ze beginnen met een dansje en dan gaan ze op de pony's.

Er waren ook  allerlei verschillende rassen te zien.

Hele kleintjes.

Hele grote Bretonse paarden.

Mooie witjes.

 Ook waren toen Kees en Annette, Jako en Mike  2 weken bij ons in de safaritenten. Ook vonden Jako en Mike de pony's erg leuk.

Jako op de pony.

Ook zijn we met Kees en Annette naar klimpark Chloro'fil geweest. Hieronder een impressie…

Daan.

Mike.

 Annette.

Bodill was niet meer bang en ging ook heel hoog…

Marco.

Daan met Marco, Annette, Mike en Bodill op de rode route…

Bodill was echt heel stoer….

Dit stukje had ik al klaar staan voor ik een longontsteking kreeg, dus ik loop wat achter met weblog stukjes maar ik zal het snel proberen bij te werken. Ik heb nog foto's voor een aantal weblog stukjes dus die volgen hopelijk snel….

Afgelopen 14 juli wonen wij alweer 4 jaar hier in Frankrijk. De jaren lijken wel omgevlogen maar als we de weblog af en toe eens teruglezen hebben we ook wel heel veel gedaan en meegemaakt. Spijt dat we gegaan zijn hebben we nog steeds niet, en gaan we ook niet meer krijgen denk ik. We hadden met ons zelf afgesproken dat we het minimaal 5 jaar vol zouden houden omdat we vonden dat je dan pas kan zeggen of iets bevalt of juist niet. Inmiddels zijn we er al achter dat het bevalt en dat we hier echt een thuis hebben ondanks dat ons huis nog steeds niet verbouwd is. En natuurlijk mis je je familie en vrienden en af en toe een bruiloft of een feestje/verjaardag. Tijdens deze 4 jaar is het meeste contact met vrienden ook gewoon door blijven gaan. We hebben al vaak visite gehad hier in Frankrijk wat erg gezellig is, soms ook van mensen waarvan je het helemaal niet verwacht dat ze zouden komen. Maar ondanks het gemis af en toe vinden we het heerlijk om hier te mogen wonen en te genieten van alles wat Frankrijk ons te bieden heeft. De vrijheid die we hebben, en het klimaat en de omgeving maakt dat wij het hier enorm naar ons zin hebben.

Daan en Bodill voelen zich al heel lang hier thuis en ik hoor ze nooit over de gedachte om naar Nederland terug te willen verhuizen. Daan kan inmiddels heel goed binnensmonds Frans praten zodat je af toe goed moet luisteren naar wat hij eigenlijk zegt. Het Nederlands van Daan is ook vaak binnensmonds zodat je er af toe niets van verstaat… Bodill ziet de Franse taal ook als haar eigen taal en niet als een tweede taal. Als ze droomt hoor ik haar in het Frans praten, als ze alleen speelt of een liedje zingt, is het in het Frans. Ze speelt tegelijkertijd met het Franse buurjongetje waar ze Frans tegen spreek en een meisje van de gasten en daar spreekt ze Nederlands mee. Ook zou ze haar dieren voor geen goud willen inruilen voor een plek in Nederland.

We kunnen inmiddels al echt genieten van het lunchen buiten de deur. In een restaurant een warme maaltijd eten, en een dessert en koffie toe. Dan niet even snel een "Nederlands" broodje tussen de middag maar echt even zitten en genieten van de tijd. Zoals de fransen dat zo goed kunnen, al het werk moet wijken voor de middagmaaltijd. Zelfs Daan en bodill genieten van het eten en vinden bijna alles lekker. Daan vind het ook echt leuk om nieuwe dingen van de kaart te proberen. Ook een Frans weetje! Als je ergens gaat lunchen/avondeten mag je niet zoals in Nederland gelijk gaan zitten in een restaurant. Nee , je moet wachten op de ober en die wijst je dan een tafel aan. De Fransen zijn erg beleeft en wachten af tot dat ze ergens mogen gaan zitten.

Soms zijn ze ook wel weer eens te beleeft. Dan sta je netjes met je boodschapjes te wachten in de rij bij de kassa en dan gaat de cassiere rustig even een praatje met de klant maken die voor jouw aan de beurt is. Niet dat ze zullen denken dat je dat misschien vervelend vind of dat je misschien haast heb omdat er weer een gxeete een deadline heeft en je nog 1001 dingen moet doen voor een bepaalde datum! Inmiddels maken we ons er niet meer druk om en proberen ook niet meer om nog even snel in de ochtend een paar verschillende winkels te kunnen bezoeken. We nemen er meer de tijd voor want meerder winkels of zaken regelen in xe9xe9n ochtend lukt gewoon hier niet!

Wel hebben we nog wel steeds die zelfde "roze bril" op als 4 jaar geleden. We zien nog maandelijks leuke huizen ( lees "bouwvallen") die heel mooi kunnen worden. Mooie kleine kasteeltjes, wat prachtige juweeltjes kunnen worden. We hebben nog genoeg ideexebn om de komende 10 jaar mee te kunnen vullen. Maar wanneer houden die ideexebn een keer op!!! We verlangen nu echt naar een mooi en gerenoveerd eigen huis waar we kunnen gaan genieten met elkaar. Meer rust en meer vrijheid. Maar toch blijven de ideexebn opborrelen en kunnen we er avonden over fantaseren, als we nu nog dit of als we nu nog dat bijbouwen of bijkopen. Vele kennissen/vrienden hebben voorspelt en/of dachten dat we hier de boel te koop zouden zetten als het eenmaal klaar is, maar dat gaat denk ik niet gebeuren. Totdat we die roze bril ophouden blijft het kriebelen om mooie dingen te maken en te crexebren. Misschien slijt die "roze bril"nog eens tijdens het klussen. Maar misschien moet je soms dingen door een roze bril bekijken om ergens te komen…..

Inmiddels gaat het weer helemaal goed met me. Mijn conditie laat me nog wat in de steek maar verder gaat het prima! Vorige week woensdag heb ik een bronchoscopie gehad waarbij ze met een camera via de neus mijn longen hebben bekeken. Gelukkig was ik er niet bij en heb ik er niets van gemerkt. Alles zag er goed uit en er waren geen gekke dingen meer te zien. Het afgenomen slijm bevatte ook geen enge ziektes! Inmiddels ben ik alweer bij de longarts geweest en de foto zag zo goed uit dat ik niet meer terug hoef te komen…..Hieronder nog een charmante foto van mij in mijn onderzoeks outfit vlak voordat ik aan de beurt was…. ( niet helemaal scherp)

Er was even radio stilte en dat is niet voor niets! Afgelopen 5 juli heb ik me tijdens het middageten verslikt. De volgende dag had ik al gelijk een raar gevoel over mijn lijf en voelde me niet goed. Ben steeds even die dag naar bed gegaan en de volgende dag er niet meer uit gekomen. Donderdagmiddag heeft Marco de dokter gebeld voor een afspraak om langs te komen. We konden er eind van de dag terecht. Ik moest de dag daarop een foto van mijn longen laten maken. Ik vermoedde zelf ook al een longontsteking aangezien mijn vader tijdens zijn ziekte zich al 3 keer heeft verslikt en dat leidde ook 3 keer tot een longontsteking. De foto vertoonde dus inderdaad een ontsteking en ik kon met de foto gelijk naar de huisarts terug. Hij schreef een medicatie voor van 8 dagen en moet volgende week vrijdag weer terug voor nog een foto om te kijken of het beter is geworden. Afgelopen vrijdag ben ik terug geweest voor een nieuwe foto maar helaas het resultaat was niet beter maar eerder slechter geworden, de arts stuurt me gelijk door naar de spoedeisende hulp in het ziekenhuis. Daar aangekomen moest ik een scan laten maken, weer nieuwe foto's, daarna is het uren wachten totdat de dienstdoende spoedeisende-hulp-arts tijd heeft. Uren heb ik met mijn ogen dicht op een stoeltje zitten wachten want ik voelde me echt niet goed en erg moe. Dan ben ik eindelijk aan de buurt, en mag ik op een bed liggen. Dan word mijn bloeddruk gemeten, het zuurstofgehalte in mijn bloed word gemeten en daarna 8 buisjes bloed afgenomen en een aansluiting voor een infuus geplaatst. Dit laatste baarde me zorgen want ik ging toch zo wel weer naar huis toch? De arts heeft de foto's van scan bekeken en vond het nodig dat er met een camera in mijn longen word gekeken. Ze hopen dan dat ze het stukje waarin ik me verslikt heb zien zitten en dat ze dat dan gelijk kunnen weghalen zodat de ontsteking sneller kan genezen. Maar hierover moet een longarts gaan dus morgen, maandag horen we meer. Maar de arts in het ziekenhuis had me inderdaad liever daar gehouden maar ik wilde heel graag naar huis. Ik heb nog nooit in het ziekenhuis gelegen en dan nog in een ander land, liever niet. De taal gaat inmiddels erg goed maar het medische Frans is toch weer wat anders….Ik mocht naar huis, maar als ik ineens hele hoge koorts zou krijgen of bloed op ging hoesten moest ik direct bellen. En dat beloofde ik! Daarna schreef hij een hele lijst met nieuwe medicijnen voor die hopelijk wel gaan aanslaan. Tussen deze medicijnen zat volgens de arts "drugs", en daarvoor moesten we in Tarbes eerst naar het politiebureau om een naam/adres van de dienstdoende apotheek te krijgen. Dat was gelukkig snel geregeld en kunnen we dan naar apotheek om met de legaal verkregen "drugs" naar huis te gaan. Ook heb ik een vernevelaar gekregen om een aantal keer per dag te gebruiken en dat is een heerlijk apparaat kan ik vertellen…Vandaag, zondag belde de arts uit het ziekenhuis nog even om te vragen hoe het gaat. En morgen horen we, hoe ik verder behandeld ga worden….

Ook heeft Marco hele nieuwe taken erbij gekregen , zo zorgt hij voor de was, de boodschappen en kookt het avondeten. Ook heeft hij al 2 weken de wisseldagen van de gxeetes moeten doen zonder mij. Maar Marco heeft veel hulp gehad van Rudi en Karine die al 2 weken hebben geholpen met de schoonmaak van de accommodaties en daarvoor is onze dank zeer groot…..

Daan is de winnaar van "The big challenge 2011". Daan heeft met zijn school aan een taalwedstrijd Engels meegedaan en is 1e geworden van zijn school. 5e van de hele Haute Pyrxe9nxe9es en er deden over heel Frankrijk 325000 kinderen aan mee. Hij heeft een mooie beker gewonnen en Engelse stripboeken en een Engels computerspel. Daan is apetrots en wij natuurlijk ook. Daarmee bewijst hij maar weer dat als hij wil, dat hij het ook echt wel kan. De hoofdprijs was een Ipad, dus dat was zijn doel…..Maar hij is ook heel blij met zijn gewonnen prijzen.

Afgelopen Zondag was het vaderdag en s'ochtends werd ik verrast met een retourtje Biarritz – Rotterdam. Jawel, ik ga Kermis vieren in Heemskerk. Nu zullen er mensen zijn die zich afvragen waarom ik in hemelsnaam naar Nederland kom om de Kermis te vieren. Voor deze mensen een kleine uitleg.

"De Heemskerkse Kermis vindt jaarlijks plaats vanaf de woensdag voor de eerste donderdag van september en duurt tot en met de vrijdag erna. Woensdagochtend om 11.00 uur wordt de kermis ingeluid met het traditionele 'Eerste Deuntje' in de twee feesttenten in het dorpscentrum. Donderdag vindt de 'Harddraverij' plaats, een paardendrafwedstrijd met sulky's waar men kan wedden op de uitslagen.
Het gebied rond deze harddraverij is vaak een ontmoetingsplaats van Heemskerkers die elkaar lang niet hebben gezien. De Heemskerkse Kermis is een van de Noord-hollandse Kermissen, zoals men die 's zomers veel in West-Friesland en andere gebieden van Noord-Holland kan meemaken. Dat de Heemskerkse Kermis een tamelijk grote kermis is kan men zien aan de brouwerij-omzetten van vooral het merk Amstel van de Heineken-brouwerijen: in de jaren negentig was de bieromzet van de Heemskerkse Kermis een van de hoogste van alle Noord-Hollandse kermissen." (wikipedia)

De Kermis heeft zelfs zijn eigen website http://www.kermisinheemskerk.nl/content.php?content=105

 
Ik weet dat vele het niet met mij eens zullen zijn maar……wanneer stopt die Corrie Konings nu eens een keer….ik kan het niet meer aanhoren…
Maar ach, ik sta toch altijd buiten. Ik hoop dat het weer een beetje gaat meezitten.

De Kermis betekend voor vele een gezellige bijeenkomst van alle dorpsgenoten van Heemskerk en alle mensen die zich daarbij aangesproken voelen. Wanneer spreek je je oude klasgenootjes nou eens, of die oude buurjongen van vroeger, of je uit het oog verloren oude vrienden. Of in mijn geval, wanneer spreek je je vrienden, voor een emigrant heeft het ook nog eens een extra meerwaarde. Dus is dit een zeer gewaardeerd kado. 

So Heemschurch here I come….tenminste, bijna dan…..